|
Enkele keren per jaar schrijf ik een rondzendbrief. Je kunt je hiervoor aanmelden via de contactpagina.
Rondzendbrief juni 2010
Ondanks de vaak felle reacties naar het Kairosdocument, gebeuren er – vaak achter de schermen - ook mooie dingen. Enkele weken geleden is een groepje Joodse rabbijnen in gesprek gegaan met de auteurs van het Kairosdocument. Het belangrijkste dat er gebeurde was elkaar in de ogen kijken en elkaar aanspreken. Er was een gezamenlijk besef dat Israël in de bezette gebieden veel onrecht begaat en dat er een eind moet komen aan de bezetting. Maar ook, dat men dat besef wil omzetten in een gezamenlijk standpunt. Een orthodoxe Jood die aanwezig was, zei: “De Palestijnen strijden voor bevrijding, en ik identificeer me met die strijd. Daarnaast moeten we strijden voor vrede en wederzijdse erkenning.” Dit gesprek krijgt een vervolg; voor de volgende keer worden ook moslims uitgenodigd deel te nemen.
Lees de volledige rondzendbrief juni 2010
Rondzendbrief Advent 2009
In het Kairosdocument uiten Palestijnse christenen hun nood en roepen om recht. Ze verwoorden hun pijn en dagen ondermeer Westerse christenen uit deze crisis, die ook een geloofscrisis is, serieus te nemen en niet meer zwijgend toe te kijken hoe zij worden onderdrukt. “Als jullie onze broeders en zusters zijn, als jullie geloven in Jezus, dan moeten jullie opkomen voor ons die lijden en onderdrukt worden.. Als er iets is in jullie theologie dat jullie daarvan weerhoudt, dan is dat niet in overeenstemming met de bijbelse boodschap van geloof, hoop en liefde.” Een oproep tot berouw en bekering, zo lees ik deze noodkreet. Een oproep die niet vraagt om een rationele benadering, maar uitnodigt om je te laten raken, jezelf kritisch te onderzoeken en in beweging te komen. Is het zo dat we als christenen wereldwijd één lichaam zijn, en dat als één lid lijdt, we allemaal meelijden?
Lees de volledige rondzendbrief Advent 2009
Rondzendbrief oktober 2009
Het helpt mij om na te denken over mijn eigen houding, mijn eigen motivatie. Ik ben ervan overtuigd dat er al meer dan genoeg geweld is in dit land, en dat wij als buitenlanders en buitenstaanders hier geen extra geweld aan toe moeten voegen, hetzij door ons taalgebruik hetzij door onze houding.
Ik werd de laatste maanden geïnspireerd door een boek van Henri Nouwen (De weg naar vrede, over vrede en rechtvaardigheid), die aangeeft dat werken aan vrede voor de wereld altijd samen op moet gaan met werken aan vrede in jezelf. Onze opdracht is om íeder mens vanuit liefde tegemoet te treden. Óók de Joodse kinderen die ons met stenen bekogelen, óók de Joodse kolonist die vol overtuiging vertelt dat het land waar hij woont hem door God is gegeven, ondanks dat we net een Palestijnse boer hebben ontmoet die vertelt hoe hij door kolonisten van zijn land is gegooid.
Lees de volledige rondzendbrief oktober 2009
Rondzendbrief juni 2009
Tijdens deze reizen vind ik het steeds weer interessant om te zien hoe verschillend mensen omgaan met de ervaringen die ze hier opdoen. Sommigen reageren vooral vanuit menselijke betrokkenheid, anderen vooral vanuit ratio en standpunten. Sommigen staan open voor nieuwe ervaringen en informatie, anderen houden krampachtig vast aan de opvattingen die ze hebben. Dit kan tot gevolg hebben dat alle nieuwe ervaringen die worden opgedaan, worden ingepast in het bestaande kader. Als iemand gelooft dat alle handelingen van Israël gericht zijn op het bereiken van veiligheid, of als iemand gelooft dat Palestijnen gewelddadig zijn, dan kunnen alle nieuwe ervaringen dit beeld bevestigen of juist als uitzondering gezien worden.
Lees de volledige nieuwsbrief juni 2009
Rondzendbrief maart 2009
Naim Ateek schrijft deze week in Cornerstone, het driemaandelijkse informatieblad van Sabeel, over Gaza:
“Hoe kan Israël zeggen dat ze de overwinning heeft behaald? Kunnen zij dat zeggen terwijl ze de kinderen zien van wie de lichamen verwond en verbrand zijn door de witte fosforbommen? Dit herinnert mij aan de holocaust theoloog Irving Greenberg, die schreef: ′Geen enkele verklaring, theologisch of hoe dan ook, zou gemaakt moeten worden als ze niet geloofwaardig is in de aanwezigheid van brandende kinderen.’ Kunnen Israëlische leiders de kinderen in Gaza in de ogen zien en nog steeds volhouden dat zij gewonnen hebben?”
Lees de volledige nieuwsbrief maart 2009
Rondzendbrief december 2008
De afgelopen periode heeft in het teken gestaan van de zevende Internationale Conferentie, georganiseerd door Sabeel. Centraal stond de Nakba, de ramp die de Palestijnen overkwam toen zij rond het ontstaan van de staat Israël in 1948 massaal van hun land werden verdreven. Wat is er gebeurd? Wat betekent dat nu nog voor de betrokkenen? En hoe kunnen we vanhier verder? Naast veel bijdragen van Joodse en Palestijnse sprekers, waren er excursies naar vluchtelingenkampen en plaatsen die herinneren aan de Nakba.
Lees de volledige nieuwsbrief december 2008
Rondzendbrief oktober 2008
Het leven zit hier vol met tegenstellingen. Na de zomervakantie ben ik hier nu één week terug en de absurditeit van het leven komt weer in alle hevigheid op me af.
Vervreemding, als een Israëlische soldaat zijn machinegeweer op me richt.
Kwaadheid, als ik zie hoe twee andere soldaten ieder van een kant twee Palestijnse meisjes opjagen.
Geluk, als ik toekijk hoe een enthousiaste jongerengroep een dabkah-dansvoorstelling uitvoert.
Machteloosheid, als ik weer langs die metershoge muur in Bethlehem loop en zie hoe bizar deze de stad in stukken verdeelt.
Verdriet, als ik zie hoe Claire, wier huis aan drie kanten wordt omringd door de muur, nog steeds zo´n depressieve uitstraling heeft.
Frustratie, als ik een Israëlische gids heel laconiek hoor vertellen ´dat wij hier al drieduizend jaar zijn en dat het land dus van ons is´.
Blijheid, als ik op een muurtje in de zon vlak bij mijn huis een maiskolf eet en naar alle mensen kijk die voorbijlopen.
Voldoening, als ik zie hoe enthousiast de Grieks-Katholieke gemeenteleden in Bethlehem reageren op het bezoek van een groep Nederlandse christenen. Ze worden niet vergeten!
Lees de volledige nieuwsbrief oktober 2008
Rondzendbrief juni 2008
Aartsbisschop Elis Chacour heeft een boodschap voor christenen in het westen: “Als je oog wilt hebben voor het lot van de Palestijnen, kom aan onze kant staan en help ons. We hebben mensen nodig die in de praktijk werken aan recht en gerechtigheid. Als dit echter betekent dat je eenzijdig wordt en tégen mijn Joodse broeders en zusters bent, ga dan alsjeblieft weg. Zulke vriendschap hebben we niet nodig. We hebben een gemeenschappelijke vriend nodig, en niet nóg een vijand.”
Lees de volledige nieuwsbrief juni 2008
Rondzendbrief maart 2008
"Een andere vraag die mij bezig houdt is hoe ik recht kan doen aan alle betrokkenen in de situatie, het conflict, hier. Wat houdt het in om te werken aan recht en gerechtigheid? Hoe kan ik mij laten inspireren door de profeten in het Oude Testament? Wat betekent het om de waarheid te leven en de waarheid te spreken? Hoe kun je hier leven als ´een kind van het licht, voortbrengend goedheid, gerechtigheid en waarheid´? Palestijnse christenen identificeren zich sterk met Jezus, die voorleefde hoe je als mens je waardigheid kunt behouden, ook als anderen je vernederen. Daar ligt ergens de sleutel!"
Lees de volledige nieuwsbrief maart 2008
Rondzendbrief december 2007
"Naast het praktische werk, reis ik vaak rond op de Westbank en ontmoet ik allerlei mensen. Telkens weer word ik geconfronteerd met de ‘facts on the ground’ die in werkelijkheid zovele malen schokkender zijn dan ik in veel Nederlandse media teruglees. Ik hoor veel verhalen, vol van hoop, soms vol van wanhoop ook."
Lees de volledige nieuwsbrief december 2007
Rondzendbrief september 2007
De directeur van Sabeel, Naim Ateek, zegt: ‘We zouden het er over eens moeten worden dat het land niet toebehoort aan de Palestijnen of aan de Joden, maar aan God. Alleen vanuit dat perspectief kunnen we tot een oplossing komen.’ Hij relativeert zichzelf ook graag, zo vertelt hij met humor: ‘Wij zijn allemaal experts in het analyseren van de situatie’.
Lees de volledige nieuwsbrief september 2007
Uitzendfolder
In juni 2007 heeft Kerk in actie een uitzendfolder geschreven, waarin je met mij kunt kennismaken:
Medewerker bij Sabeel
Een theologisch instituut in Oost Jeruzalem
Juni 2007
“Het zijn net puzzelstukjes die op hun plek vallen. Mijn betrokkenheid bij het Midden-Oosten en mijn werk als gemeenteadviseur missionair diaconaal werk: het komt allemaal samen op mijn plek bij Sabeel. Het werken aan vrede en gerechtigheid zijn daar onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik zie er naar uit om in Jeruzalem te gaan wonen en werken. Het is een plek waar ik me thuis kan gaan voelen en waar zoveel gebeurt”. In juni 2007 vertrekt Meta Floor naar Jeruzalem om daar te gaan werken voor de organisatie Sabeel. Meta Floor (34) heeft HBO maatschappelijk werk en HBO theologie gestudeerd aan de Christelijke Hogeschool te Ede. Ze werkte vervolgens enkele jaren bij een thuiszorgorganisatie als leidinggevende en opleidingsfunctionaris. Na een diaconaal jaar in Jeruzalem werkte ze zes jaar als gemeenteadviseur missionair diaconaal werk bij het Protestants Diensten Centrum in Gelderland. Nu wordt ze uitgezonden door de Protestantse Gemeente Schermer en blijft dus ook in Jeruzalem met onze kerken verbonden.
Missie
Meta gaat werken voor Sabeel, een oecumenische organisatie voor Palestijnse bevrijdingstheologie die de staat Israel erkent. Het Arabische woord Sabeel betekent ‘de weg’, het woord waarmee de eerste christenen werden aangeduid. Ze waren ‘mensen van de weg’, de weg van Jezus. Het is de missie van Sabeel om onder de Palestijnse christenen het Evangelie van Jezus Christus relevant te maken voor het leven van elke dag. Tegelijkertijd wil Sabeel ook christenen wereldwijd bewust maken van de moeilijke omstandigheden waarin hun Palestijnse broeders en zusters leven. Het aantal Palestijnse christenen is zeer klein. In 1948 vormden zij nog 10% van de bevolking. Momenteel is het echter minder dan 2% en in Gaza zelfs nog minder. Ze hebben het zwaar en worstelen met moeilijke vragen. Waarom lijkt God zijn beloften aan de Joden wel na te komen en neemt Hij het land van de Palestijnse christenen af? Het lijkt alsof Hij partij kiest voor de Joden ten koste van de christenen. Wat betekent onze situatie, in de context van de Israelische bezetting, voor ons geloof en ons leven van alledag? Is God wel betrouwbaar? Wat is de kern van ons geloof?
Bevrijding
In 1989 begon predikant Naim Ateek deze vragen hardop te stellen. Samen met anderen ging hij in de Bijbel zoeken naar een antwoord op de vraag of het mogelijk was om én Palestijn én christen te zijn. Zijn conclusie: “Het Evangelie is alleen een Goede Boodschap als zij mensen daadwerkelijk bevrijding schenkt.” Vanuit deze gedachte heeft Naim Ateek de organisatie Sabeel opgericht om zich daadwerkelijk te kunen inzetten voor vrede, gerechtigheid en verzoening. En dat is hard nodig. Een predikant uit Bethlehem vertelt bijvoorbeeld dat hij al zes jaar lang geen vergunning meer krijgt om naar Jeruzalem te reizen. Zijn kinderen lezen in de kinderbijbel over de Olijfberg, maar ze kunnen er niet zelf naartoe. Het Paasfeest kunnen ze niet vieren in Jeruzalem, hoewel ze er maar op 15 minuten rijden vanaf wonen. In dit soort situaties wil Sabeel ondersteunen en bemoedigen.
Brug
Sabeel biedt meerdere programma’s, waarin ondermeer jongeren, vrouwen en predikanten van alle kerken actief deel nemen. Via Bijbelstudies, bezoeken aan heilige plaatsen, conferenties en ontmoetingen wil men de christelijke gemeenschap in leven houden en vernieuwen. Daarnaast is er een internationaal programma, waarin een brug wordt geslagen tussen christenen in het Heilige Land en de christenen in het westen. Daarbij worden ook christenen uit het buitenland uitgenodigd om aan hun activiteiten deel te nemen.
Het werk bij Sabeel sluit naadloos aan aan bij de interesses en werkervaring van Meta Floor. Tijdens haar reizen naar India en Jeruzalem en door haar vrijwilligerswerk in een diaconaal opvanghuis heeft ze veel ervaring opgedaan met het praktische diaconale werk. “Ook mijn werk als gemeenteadviseur missionair diaconaal werk heb ik met veel enthousiasme gedaan. Juist de kerk heeft de taak om zich in te zetten voor barmhartigheid en gerechtigheid. Het is telkens weer inspirerend om te zien hoe mensen zich met hart en ziel inzetten voor mensen in de knel. Ik heb hier veel geleerd van de mensen die ik heb ontmoet, me voortdurend verdiept in wat de Bijbel vertelt over goed doen en recht doen. Dit alles kan ik nu combineren in mijn werk bij Sabeel.”
Meta: “Ik vind het belangrijk dat de Palestijnse christenen stem en gezicht krijgen. Ik wil me daar graag voor inzetten. Ik hoop van harte dat er openheid zal zijn in Nederland om te luisteren naar het verhaal van onze broeders en zusters in de Palestijnse gebieden.” Meta heeft enkele jaren geleden al langere tijd in Jeruzalem doorgebracht. “In deze periode hebben de persoonlijke ontmoetingen met Palestijnse en Joodse inwoners mij diep geraakt en mij blijvend betrokken gemaakt op de situatie in het Midden-Oosten. Ik kom regelmatig in Israël en Palestina en volg de situatie daar op de voet. In mij is het verlangen gegroeid om mij in te zetten voor de Palestijnse bevolking, dat aan den lijve ervaart wat onrecht is en waarbij velen het dagelijkse leven als bijna uitzichtloos ervaren. Maar ik wil ook graag werken aan bewustwording in Nederland rond de Palestijnse christenen. Ik realiseer me dat dit geen gemakkelijke taak is. Er leven zoveel verschillende overtuigingen en gevoelens over dit onderwerp, dat het al snel eenzijdig en partijdig. Maar juist met het oog op de waardigheid van íeder mens wil ik mij inzetten voor vrede en gerechtigheid.”
Leerling
“In Gelderland heb ik mij ingezet voor het werk van zending en werelddiaconaat. Ik zie ernaar uit om nu zelf als uitgezonden medewerker verbonden te zijn met de gemeenten hier. Ik vind het mooi dat ik met Pinksteren wordt uitgezonden, het feest van de Geest, het feest van het Evangelie voor alle volken. De beweging is nu niet van Jeruzalem naar de volken, maar van de volken naar Jeruzalem. Niet om daar iets te brengen, maar om naar gelovigen daar te luisteren en van hen te leren. Het belangrijkste advies dat ik gekregen heb voor mijn werk in het Midden-Oosten: “Blijf altijd een leerling”. Met die houding en vol verwachting ga ik naar Jeruzalem”.
|